خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیر شد تا ز ما نکردی یادطرفه رسمی نهاده ای بنیاد
۲
الله الله نمی کنی تقصیرآفرین آفرین مبارک باد
۳
توبه توبه ز یار بی آزارمآوخ آوخ ز یار سست نهاد
۴
آب سر می زنم بر آتش دلخاک بر سر همی کنم چون باد
صفحهٔ ۱ از ۳