خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حلقم بگیرد آن دم اگر شاد بگذردکاندیشه خیال تو از یاد بگذرد
۲
گفتم بنالم از تو چنانم که در نفسچندان مجال نیست که فریاد بگذرد
۳
گفتم به پیش تیر غمت دل سپر کنمپیکان غمزه تو ز پولاد بگذرد
۴
بر هر که بگذری ببری جانش ای عجبسروی و سرو همچو تو آزاد بگذرد
صفحهٔ ۱ از ۳