خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخرت وقتی به عمری یاد ما بایست کردبود چندین عهد وپیمانت وفا بایست کرد
۲
خستگانت را به بویی مرهمی بایست ساختدوستانت را به رویی آشنا بایست کرد
۳
گر نمی بایست تعیین کرد میعادی به وصلدرد هجران را به مکتوبی دوا بایست کرد
۴
یا خطابی یا سلامی کم زکم ور اعتمادبر کس دیگر نکردی بر صبا بایست کرد
صفحهٔ ۱ از ۳