خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بلبل دگر باره آواز کردبه رویم در خوش دلی باز کرد
۲
به بیغوله خلوت اباد منچو زهره به خنیاگری ساز کرد
۳
به فریاد و افغان و زاری ز بسکه تدبیر انجام واغاز کرد
۴
میان گلستان بر اطراف خاربه صد حیله خود را دمی کاز کرد
صفحهٔ ۱ از ۴