خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا مسخّر عقل مجاز نتوان کردکه رند را به ستم توبه باز نتوان کرد
۲
من آن نیاز کنم در شبی به می خوردنکه در نماز به عمر دراز نتوان کرد
۳
کجا فسرده دلان را سماع ذوق دهدچو سوز سینه نباشد نیاز نتوان کرد
۴
شدم به مسجد و گفتم نماز بگزارمکه هم به کُل در طاعت فراز نتوان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳