خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا مادر به شیرِ عشق پروردپدر تعلیم در دیوانگی کرد
۲
ز تن با جان برون آید چنین شیرولیکن تا که را دادند و که خورد
۳
گر آبا واسطه گرامّهات اندز فطرت هر کس آورد آن چه آورد
۴
چه می خواهد ز رندان مصلحت جویبرو گو هم به گِردِ صالحان گَرد
صفحهٔ ۱ از ۳