خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دولتِ آن کس که ترکِ جاه بگیردیوسفِ جان را ز قعرِ چاه بگیرد
۲
هم چو من از طاعت و گناه نپرسدترکِ خرابات و خانقاه بگیرد
۳
دل به جگر گوشه یی دهد که دو چشمشمملکتِ جان به یک نگاه بگیرد
۴
ای که به جز غمزۀ تو باک نداردزلفِ تو هر دل که در پناه بگیرد
صفحهٔ ۱ از ۳