خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میانه بخت دلم گر کرانه‌ای گیردبلای صحبت خوبان بهانه‌ای گیرد
۲
خلاص یابد و پیرانه‌سر بیاسایدبه طبع زاویه خنب خانه‌ای گیرد
۳
ولی چگونه رود در رکاب سلطانیکه عالمی به سرِ تازیانه‌ای گیرد
۴
زمان چو می گذرد از گذشته غم نخوردمحققانه ز نو سر زمانه‌ای گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳