خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دلی ست که بر خویشتن بمی‌سوزدچنان که جانم از آن سوختن بمی‌سوزد
۲
درون سینه عجب نیست گر بسوزد دلچو از برون تنم پیرهن بمی‌سوزد
۳
به نامه شرح فراقش نمی توانم دادکه نوک خامه ز دود سخن بمی‌سوزد
۴
چنان بسوخته ام در غم جدایی دوستکه چرخ را دل بر جان من بمی‌سوزد
صفحهٔ ۱ از ۲