خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منتظرِ هدهدم تا ز سبا کی رسدوز طرفِ گل سِتان پیکِ صبا کی رسد
۲
گرچه ز حد شد برون مدّتِ هجران ولیدست به سروی چنان از سرِ پا کی رسد
۳
گرنه بریدِ صبا واسطه باشد دگربویِ عرق چینِ دوست بیش به ما کی رسد
۴
صبر کنم حالیا تا ز طبیبِ امیدچشمِ رَمَد دیده را کشفِ غطا کی رسد
صفحهٔ ۱ از ۳