خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر به جایِ تو ما را کسی دگر باشدبه جز خیال نه ممکن بود اگر باشد
۲
سری که در قدمت می رود به حکمِ قضادریغ نیست به دستِ من این قدر باشد
۳
چو بالِ نسر بسوزد ز پرتوِ خورشیداگر مقابل رویت جمالِ خور باشد
۴
دل از نشیمنِ جان در هوایِ طلعتِ توسریع سیر تر از مرغِ تیز پر باشد
صفحهٔ ۱ از ۴