خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یار آن است که با یار موافق باشدایمن و ساکن و صافی دل و صادق باشد
۲
یک جهت باید و یک دل که بود صاحبِ وجددو سری و دو دلی کارِ منافق باشد
۳
هر چه پیش آیدش از نیک و بد و خوف و رجایار آن است که با یار موافق باشد
۴
بی کم و کیف به هم داند و تسلیم کنددوست را هر چه پسندیده و لایق باشد
صفحهٔ ۱ از ۲