خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا با منت این ملال باشدکی با منت اتّصال باشد
۲
هر چند که صحبتِ گداییبا پادشهی محال باشد
۳
نتوان دانست هم بکوشمباشد که مگر وصال باشد
۴
گر حسن کند شگفت نبودآن را که چنین جمال باشد
صفحهٔ ۱ از ۲