خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا محبّتِ تو در میانِ جان باشدنه هم چو مدّعیان بر سرِ زبان باشد
۲
گر اتّصال نباشد به جسم چتوان کردخلاصۀ دل و جان با تو در میان باشد
۳
تمام عشقِ تو باری مرا ز من بستدمحبّتِ ازلی را همین نشان باشد
۴
تویی نهانِ من و آشکارِ من چه غم استگر آشکار شود راز اگر نهان باشد
صفحهٔ ۱ از ۳