خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را عشق هم نشین باشدجامۀ خوابش آتشین باشد
۲
خانه خالی که دوست ننشینددر وجودی که مهر و کین باشد
۳
بی نمازی بود که در رهِ عشقالتفاتش به کفر و دین باشد
۴
دوستان در چنین بلا که منمصبرم از دوست بیش ازین باشد
صفحهٔ ۱ از ۳