خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم تا کی چنین دیوانه باشدچراغ عشق را پروانه باشد
۲
به وجهی چون سرش سودا گرفتهروا باشد اگر دیوانه باشد
۳
به دیگر وجه رندی پاک باز استکه کنج گلخنش کاشانه باشد
۴
جم وقتم ولی در مسند عشقنه چون جغدم که در ویرانه باشد
صفحهٔ ۱ از ۳