خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشنو که مرا جز تو یاری و کسی باشدباتو ز جهان خوشتر گر خوش نفسی باشد
۲
گر مار سر زلفت بر پای کسی پیچدطاووس بهشت اینجا همچون مگسی باشد
۳
من روی وفا از تو هرگز بنگردادمسر در قدمت بازم گر دست رسی باشد
۴
تا رای تو چون باشد یا روی تو چون بینداز وصل تو در هر سر هرجا هوسی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲