خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هین که هنگام نای و نوش آمدبلبل مست در خروش آمد
۲
آتش عشق گل درو افتادهمه اعضای من به جوش آمد
۳
باد چون هدهد سلیمان شدباغ چون قصر سبز پوش آمد
۴
با زبانی کشیده همچون تیغسوسن آیا چرا خموش آمد
صفحهٔ ۱ از ۲