خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از این حیات چه حاصل که در فراق سرآمدبیا که جان نزاری ز اشتیاق برآمد
۲
سر چه داری و رایِ کجا ، که از سر رحمتنیامدی به سرم باز و وعده ها به سر آمد
۳
نیازمندی جانم به التقای جمالتز هرچه شرح توان کرد و وصف بیشتر آمد
۴
چه ابتهال و تضرع به حق نمودم و کردمهر اجتهاد که در وسع و طاقت بشر آمد
صفحهٔ ۱ از ۳