خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محققان که ز خُم‌خانهٔ ازل مستندنخست نیست بباشند و بعد از آن هستند
۲
روندگان حقایق برسته‌اند از خودکه هم ز گام نخستین به دوست پیوستند
۳
ز پا فرو ننشینیم تا به دست آریمبسا که بیهده برخاستند و بنشستند
۴
به میوه زان نرسیده دست بدبختانکه شاخ نیک بلند ست و عاجزان پست‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳