خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه خواهی دید جز خود را گرت در پیش بنشاندبه چشم خود کسی او را تواند دید نتواند
۲
خیال محض می دانی چه باشد ، خویشتن بینینمی داند که نادان است و پندارد که می داند
۳
در آن معرض که مردان خدا بین اند خودبین رابه یک جو بر نمی آید اگر صد جان برافشاند
۴
ارادت چیست تسلیم و مسلم کیست ؟ مستغرقبه طوفانت دهد تسلیم و وز تکلیف برهاند
صفحهٔ ۱ از ۳