خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد یارانی که با ما عهد یاری داشتندبرشکستند از وفاداری و باد انگاشتند
۲
حق حرمت حق عزت حق نان حق نمکجمله ناحق بود پنداری همه بگذاشتند
۳
خود وفا در اصل گویی بود معدوم الوجودبر صحیفه چرخ این صورت مگر بگذاشتند
۴
تا مرا سرسبز می دیدند در بستان جاهچون کدو در دوستی گردن همی افراشتند
صفحهٔ ۱ از ۲