خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار بار از آن بهتری که می گفتندخنک وجود کسانی که با غمت جفتند
۲
نه آدمی که دوابند راستی آنهاکه این جمال بدیدند و در نیاشفتند
۳
به جای دیده ی ما بوده ای که نادیدهزمین به یاد تو یاران به دیده می رفتند
۴
تو بر حریر بیاسوده فارغی ز آن هاکه با خیال تو تا روز بر زمین رفتند
صفحهٔ ۱ از ۳