خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا به دردِ دل از دوستان جدا کردندچه بد که با منِ درویشِ مبتلا کردند
۲
به دل جدا نتوان کرد دوست را از دوستکه دوستان را یک دل ز ابتدا کردند
۳
ز فرطِ حسنِ دل‌آویزِ خوب‌رویان بودجماعتی که تقرّب به انزوا کردند
۴
به هرزه واسطه دردِ من چرا گشتندخلافِ قاعدهء اهلِ دل چرا کردند
صفحهٔ ۱ از ۴