خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حور چشمان ملایک منظرندآن که بر عذرا دل از ما می‌برند
۲
زین هوس ناکان‌ِ تر دامن چو گلنیستند این‌ها گروهی دیگرند
۳
می از آن خم‌خانه کایشان می‌کشندپس بدان پیمانه کایشان می‌خورند
۴
شوق می‌آرند و حالت می‌کنندروح می‌بخشند وجان می‌پرورند
صفحهٔ ۱ از ۳