خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش وقت حال زنده دلانی که با تو اندوه وه کمال زنده دلانی که با تو اند
۲
هجران بسوخت ما را در غیبت شماطوبی وصال زنده دلانی که با تو اند
۳
هر کو نمی شود متصور نفوس راغمگین زوال زنده دلانی که با تو اند
۴
بی تو حرام محض بود هر چه خواه بادالا حلال زنده دلانی که با تو اند
صفحهٔ ۱ از ۲