خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تا با تو افتاده ست پیوندنه در گوشم نصیحت رفت نه پند
۲
دلم بر می جهد هر لحظه از جایبه دیدارت چنانم آرزومند
۳
ندارم صبر اگر باور نداریبگیر اینک بیا دستم به سوگند
۴
که نه رسم محبت من نهادمبرفته است از ازل حکم خداوند
صفحهٔ ۱ از ۴