خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچم غم تو از دل پر خون نمی‌رودسودای لیلی از دل مجنون نمی‌رود
۲
مهرت ز سینه تا نفسی خوش برآیدمبسیار جَهْدْ کردم و بیرون نمی‌رود
۳
افسانه‌ها که بر سر دل می‌کنم ولیکدردی‌ست در دلم که به افسون نمی‌رود
۴
از چشمه‌های چشم من اندر فراق توشب نیست تا به روز که جیحون نمی‌رود
صفحهٔ ۱ از ۲