خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی مراد اگر از دست رفته بازآیدبه دست وانۀ امّیدِ من چو بازآید
۲
ستیزِ عیب کنان را وفایِ عهد کندخلافِ مدّعیان را به صلح بازآید
۳
مرا ز من بستاند زبس که بنوازدخیالِ او چو به بالینِ من فراز آید
۴
عذابِ روزِ قیامت همین بود که دلمهزار بار به جان از شبِ دراز آید
صفحهٔ ۱ از ۴