خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا تا خاطرم گیرد قراربیش تر هین هان بده کاسی سه چار
۲
اضطرابِ خاطرِ مجروح راجز به می تسکین نیاید می بیار
۳
تا شود ساکن زمانی دردِ سردست گیرم باش یک دم پای دار
۴
تو مرا معذور دار ار من تو رارنجه می دارم به حکمِ اضطرار
صفحهٔ ۱ از ۳