خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هیچ بندگیی گرچه نیستم در کارتو شرطِ بنده نوازیِ خود فرو مگذار
۲
ز جنسِ عیب و هنر نیست آدمی خالیمن ارچه بی هنرم هم نظر دریغ مدار
۳
جزاین گناه ندارم که دوست می دارمتورا و گرنه به جایِ خودست استغفار
۴
وگر جریمه ای از بنده در وجود آمدبه زلّتی نتوان شد ز دوستان بی زار
صفحهٔ ۱ از ۳