خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا تو را عشق به کلّی نکند زیر و زبرکی شود جانِ تو از عالمِ ارواح خبر
۲
عشق اوّل ز تو این جان و جهان بستاندبعد از آنت بدهد جان و جهانی دیگر
۳
هستیی بخشدت آن گه که فنا نپذیرددر امانیت نشاند که نترسی ز خطر
۴
عشق را مردِ قدم باید نه مردِ غلوعشق را مردِ سفر باید نه مردِ حضر
صفحهٔ ۱ از ۴