خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فراموش کردم بلاد و دیارکه برگشت بخت و بیفتاد کار
۲
گرفتار گشتم به دامِ بلاچه دامی بلایی سیه تاب‌دار
۳
کمندش لقب باشد و زلف نامخطِ استوا بر پسِ پشتِ یار
۴
به مارِ سیاهش تشّبه کننداگر چه گزاینده نَبوَد چو مار
صفحهٔ ۱ از ۳