خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل اگر عاشقی از سرجان درگذرتیغ غمِ عشق بین قصّه مخوان الحذر
۲
بوی سلامت مبر در صفِ عشّاق از آنکسینۀ عاشق بود تیرِ بلا را سپر
۳
بی سر و پا شو چو گوی در خمِ چوگانِ عشقبر سرِ میدان بری گویِ سعادت مگر
۴
با خودیِ خود مرو در حرمِ عاشقانقطره به دریا مریز زیره به کرمان مبر
صفحهٔ ۱ از ۲