خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز آمدیم در سر از آشوبِ عقل شوربر آتش از حرارتِ دل سینه چون تنور
۲
ما بس نیازمندِ وصالیم و راه نیستآری گرانبهاست مراد و مرید عور
۳
مارانِ موش حرص رقیبانِ کویِ دوستهر چند عیشِ شیرین بر ما کنند شور
۴
آیا به کامِ ما بود آن درجِ لعلپوشیارب به دستِ ما رسد آن حقّۀ بلور
صفحهٔ ۱ از ۳