خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ز خوابِ جهل برآور سر غرورتا بو که بگذری به سلامت ازین فتور
۲
گر بایدت که حشرِ تو با صالحان بوددر موقفِ جزا که بود موعدِ نشور
۳
این جا ز خود بمیر و به حق زنده باز شوحاجت نباشدت به سرافیل و نفخِ صور
۴
گر بشنوی به گوش ارادت حدیثٍ صدقافعالِ ماست مالک و اشخاصِ ما قبور
صفحهٔ ۱ از ۴