خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هین که به جان آمده‌ام دست گیررحم کن و بار دگر در پذیر
۲
هر چه کنی من نکنم اعتراضبر من اگر رفت خطایی مگیر
۳
تیغ ز بازوی تو و سر ز منگردن تسلیم نپیچد اسیر
۴
بس که کمان گوشهٔ ابروی توبر دلم از غمزه روان کرد تیر
صفحهٔ ۱ از ۳