خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بهار و کرد جهان مشک‌بار بازای باد مشک‌بار که آمد بهار باز
۲
از نو بهار من چه خبر می‌دهد صباگو شرح باز ده ز گلستان یار باز
۳
از راه لطف بندگی‌ای گو ز من ببرهر گه که می‌شود به سوی آن دیار باز
۴
در گوش گویدش که به چشمان مست خویشاز ما نسیم زلف معنبر مدار باز
صفحهٔ ۱ از ۳