خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل تن و جان و عقل در بازگر پیش وصال می‌روی باز
۲
خواهی که جمال شاه بینیبر هم دوزی دو دیده چون باز
۳
نی نی ز من ای دو دیده بشنواین بربندی و آن کنی باز
۴
خود این همه قصه چیست کلّیهر چیز که آن جزوست در باز
صفحهٔ ۱ از ۳