خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا که دست به روی خرد نهادم بازبه تَرهاتِ دگر مشتغل ندارد باز
۲
ترا ز من چه خبر در مقام وجد که دردبه حضرت ملکی می‌برم که داند راز
۳
نفاذِ امر به جز عشق را مسلم نیستچه بانگ چنگ به نزدیک کر چه بانگ نماز
۴
به هرزه عمر گران مایه می‌کنی ضایعمکن که مرگ یقین بهتر از حیات مجاز
صفحهٔ ۱ از ۳