خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شادی به روزگار شناسندگان رازجان‌ها فدای مقدم مردان پاک‌باز
۲
بگذاشتند دنیی و بگذشت از صراطآن‌ها که یافتند ز دیوان حق جواز
۳
دیدند در سلوک که ابلیس بر ره استاز منزل مخاطره کردند احتراز
۴
از خود شدن برون و شدن در حبیب محوآورده‌اند با دو سخن قصه‌ای دراز
صفحهٔ ۱ از ۴