خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهارست و صبا عنبر بیزروح خواهد که شود راح آمیز
۲
در چنین وقت خوش آمد پیوندنازنینا مکن از ما پرهیز
۳
صلح پیش آر و صفا کن گرچهاز شگرفان نه بدیع است ستیز
۴
دلم از زلف درآویخته‌ایکس ندارد به ازین دست‌آویز
صفحهٔ ۱ از ۳