خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خون رز بر خاک می‌ریزی مریزمی‌کنی در خون خود با ما ستیز
۲
یار باشی به گران‌جانی مکنبیش ازین منشین سبک‌تر باش خیز
۳
حاضرِ فرزندِ وقتِ خویش باشگر نداری طاقت ای بابا گریز
۴
بر بساط بزم مستان الستچون نزاری پاک باز و خصل ریز
صفحهٔ ۱ از ۲