خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بده به یار می خوش گوار شورانگیزعقیق‌رنگ، معنبر نسیم، مشک آمیز
۲
زمانه بر روش دور خویش می‌گرددنه سازگاری او معتبر بود نه ستیز
۳
گرت به دوست تقرب خوش آمد از خود دوروگر به عشق تعلق کنی ز عقل گریز
۴
شراب تلخ حرام است بی لب شیرینحلال‌خواره ازین هر دو کی کند پرهیز
صفحهٔ ۱ از ۳