خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغ صحبت یاران و دوستان انیسدریغ عمر گرامی و روزگار نفیس
۲
مدارِ دور به هم برزد استقامتِ منز گفته‌های شنیع و ز کرده‌های خسیس
۳
مگر شنیده نبودم که در بهشت برینبه مکر و شعبده با بوالبشر چه کرد ابلیس
۴
هوای هاویه بر من مگر مسلّط شدکه شد مدبّر عقلم مسخّر تلبیس
صفحهٔ ۱ از ۳