خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پند داعی بشنو پس‌رو پندار مباشتخم شیرین ز پی مائده دو شوره مپاش
۲
مشرکان دعوی توحید نکردندی کاشچه کند طاقت خورشید ندارد خفّاش
۳
فقها بیهده گویند و مشایخ فحّاشهمه ادرار ربایند و همه وقف تراش
۴
باش یک‌روی و قوی باش و موافق کنکاشگاه مرهم منه و گاه جراحت مخراش
صفحهٔ ۱ از ۲