خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به جانان زنده ای جان گو مباشهجر باشد وصلِ جانان گو مباش
۲
درد را هم درد درمان است و بسدردِ ما را هیچ درمان گو مباش
۳
ما ز منزل فارغیم اینک قدمراهِ ما را هیچ پایان گو مباش
۴
تا قیامت مستِ او خواهیم بودعشقِ ما را هیچ نقصان گو مباش
صفحهٔ ۱ از ۳