خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا سر پوشِ خوانِ سّرِ او باشمکن تا او نگوید سرِّ او فاش
۲
به چشمِ دوست رویِ دوست می بینهمه تن دیده شو بی دیده می باش
۳
به چشمِ خود چه خواهی دید خود راخودی از پیشِ خود برداری ای کاش
۴
نهان شو چون صدف در بحرِ اسرار[گهی] می پوش گوهر گاه می پاش
صفحهٔ ۱ از ۲