خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش است عالمِ رندان و صحبتِ او باشبیا دمی به علی رغمِ عاقلان خوش باش
۲
درون به کعبه فرست و برون به می کده آرنیاز می کن پنهان شراب می خور فاش
۳
ز آفتابِ قدح کور دیده بگریزدکز آفتاب تحاشی نکرد جز خفّاش
۴
چو ذوقِ باده ندانی ز مستیِ ام مخروشچو زخمِ عشق نخوردی جراحتم مخراش
صفحهٔ ۱ از ۴