خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا خاک در دیدۀ عقل پاشنه از خویشتن عاقلی بر تراش
۲
اگر اهلِ دنیا زبون اند و خوارتو باری گدایی ازین خیل باش
۳
و بالِ تو در آفرینش تویینبودی تویِ تو در اصل کاش
۴
بر افکنده را چون درو محو شدتوان کرد تصدیقِ نسبت به ماش
صفحهٔ ۱ از ۳